دوشنبه 29 خرداد 1396 12:45 ق.ظ کامنت ()
کاش هنوزم همون قدر ساده بودیم!
اونقدر ساده که بشینیم آهنگای خندوانرو حفظ کنیم و باهم بخونیم!
کاش هنوزم خود شاخ پندارامون، خرخون و عینکی و دوست داشتنی بودن! نه مث الان رو اعصاب و تیکه انداز و حال به هم زن..!
کاش جو دوستیا و اکیپامون هیچ وقت اینجوری نمیشد!
کاش هنوزم پای تخته چرت و پرت مینوشتیم و کلی ذوق میکردیم!
کاش هنوز انقد بزرگ نشده بودیم که یادمون بره یه روز چطور واسه سیلی خوردن یکی از بچه ها اعتصاب کردیم!
چی میشد اگه هنوزم همه دور هم وسط کلاس نهار میخوردیم؟!
یا زنگای نماز همه جرات حقیقت بازی میکردیم!
یادش بخیر اون موقع ها که تو راهرو تیکاف میکشیدیم!
یا اون روزایی که آب بازی میکردیم تو چاله های پراز آب بارون!
کاش هنوزم سر سیب زمینی بچه ها دعوا میکردیم!
کاش هنوزم تو تلگرام گروه میزدیم و سر دعواهای مسخره همه لفت میدادیم!
یادش بخیر موقع هایی که واسه انشاهای ترسناک چراغارو خاموش میکردیم و پرده هارو میکشیدیم!
یاد بحث و اظهار نظرای جنیمون سر کلاس دینی ـم بخیر!
ای کاش اونقدر بزرگ نمیشدیم که بخوایم کاپلا و دوستیای نزدیکو دست بگیریم! یا پشت سر اکیپا چرت و پرت بسازیم!
کاش گردنبندای بلند هنوز تو مدرسه مد بود! یادش بخیر!
چی میشد اگه #آدم میموندیم و روزای آخر همه از هم خدافظی میکردیم! نه اینکه مث بز سرمونو بندازیم و بریم!
دلم پره! از #ای_کاش ها!
کاش هنوزم همون قدر ساده بودیم!